PNF

czyli proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie (z ang. proprioceptive neuromuscular facilitation), czy też metoda torowania, torowanie nerwowo-mięśniowe, a czasem rozciąganie PNF (z ang. PNF stretching), jest koncepcją leczenia opartą na edukacji motorycznej stosowanej w treningu rozwijającym neuromotorykę, w celu poprawy funkcji ruchowych i ułatwienia maksymalnego skurczu mięśni. Idea PNF oparta jest na założeniu sformułowanym przez jej twórcę Dr. Hermana Kabata, mówiącym, że “każdy człowiek – w tym również osoby niepełnosprawne – posiada nienaruszony potencjał życiowy”1. Idąc tym tokiem myślenia, można wskazać zasady stanowiące podstawy, na których opiera się metoda PNF, a którymi są: całościowe podejście do pacjenta, pozytywna terapia, pomoc w osiąganiu najwyższego poziomu funkcjonalnego, połączenie kontroli ruchu i edukacji motorycznej oraz mobilizowanie potencjału pacjenta.

PNF

Proprioceptive neuromuscular facilitation

nie skupia się na jednym wybranym problemie, bądź fragmencie ciała pacjenta, lecz jest to holistyczna metoda rehabilitacji, w której każdy zabieg obejmuje człowieka całościowo. Stąd też torowanie nerwowo-mięśniowe rozpatruje człowieka globalnie, jednostkę wraz z jej otoczeniem, czynnikami osobistymi, fizycznymi, jak również emocjonalnymi. Przy tym rehabilitacja PNF jest zawsze pozytywna. Pozytywne podejście oznacza brak bólu, osiągalne dla pacjenta zadania, zorientowanie na sukces, bezpośrednie i pośrednie leczenie oraz mocny początek. A zatem PNF wzmacnia i wykorzystuje fizyczne i umysłowe zasoby pacjentów i promuje to, co pacjent sam może zrobić. Jest do optymalny sposób na stymulowanie pacjenta i osiąganie najlepszych wyników terapeutycznych. Celem proprioceptive neuromuscular facilitation jest pomoc pacjentowi w osiągnięciu możliwie najwyższego poziomu funkcjonalnego. Najwyższy poziom funkcjonalności to połączenie funkcjonalnego podejścia, ICF, uwzględnienie leczenia na poziomie struktury ciała i poziomie aktywności. W tym celu terapeuci przygotowując ćwiczenia PNF, łączą zasady kontroli ruchu i nauczania motorycznego, co jest niezwykle ważne w początkowych fazach rehabilitacji, kiedy pacjent ze względu na swą dysfunkcję nie może w pełni polegać na własnych informacjach czuciowych. Terapeuci stosując proprioceptive neuromuscular facilitation polegają na pobudzeniu niewykorzystanego potencjału i rezerw czynnościowych pacjenta. Mobilizują potencjał poprzez intensywny trening, aktywne uczestnictwo pacjenta, edukację motoryczną, samodzielne ćwiczenia. Wykorzystują kontrolę ruchową i edukację zasad motoryki przez powtarzanie ćwiczeń w różnych okolicznościach, uwzględniając etapy kontroli ruchowej i zmienność ćwiczeń. Rekonwalescencję pacjenci mogą kontynuować niezależnie od tego, czy jest to ośrodek rehabilitacyjny, czy dom pacjenta. Zachęcamy do odwiedzenia Centrum Zaawansowanej Fizjoterapii Tactum Sanitas w Kielcach w celu zasięgnięcia dokładniejszych informacji.

1Adler S., Beckers D., Buck M., 2007, “PNF in Practice: An Illustrated Guide”, Springer

PNF Kielce w Tactum Sanitas PNF w Tactum Sanitas Proprioceptive Neuromuscular Facilitation Kielce w Tactum Sanitas Proprioceptive Neuromuscular Facilitation w Tactum Sanitas